ته چاه

هیچ چی نمی تونه این حسرت بی انتها رو توضیح بده .... زمان دیر می گذره ...اما خیلی زود!... در دلم فریاد برمیدارم :"خیلی سخته از دوستات بخوری ... " ... حس می کنم حرفم رنگ فیلمای تینیجری گرفته ...اما تو سن من؟ ... یه هو چشات رو وا کنی... و تو دلم داد می زنم :"ای خدا!"

پی نوشت: امروز کلی لذت بردم از زیر و رو کردن اساطیر که نه ... بخشی از هویت همه ما انسان ها ... و فکر کردم به سفر آفرینش ... دیروز فکر می کردم راهی پیدا کنم از این هم له شدن و تحقیر .... و همه این روزها وفتی تو خیابون قدم می زنم و قطعن در این حالت جلوی دسکتاپ نیستم ... فکر می کنم ماجرای فیلم فارسی خودم رو براتون تعریف کنم ... که با این جمله معروف شروع می شه "همه ما فکر می کنیم واسه ما اتفاق نمی افته ..."

نسترن رها ...